Wracam po małej przerwie (znowu...)

No cóż, nie da się ukryć, iż regularnie robię sobie dłuższe przerwy w blogowaniu :-) Jeśli długo nie daję znaku życia - szukajcie mnie na Instagramie lub na FB! 

Gdy mnie nie było, trochę tworzyłam, trochę odpoczywałam, szukałam nowych inspiracji lub wracałam do dawnych. W ramach tego drugiego przypomniałam sobie, że jakiś czas temu zgubiłam kolczyk - taki z początków mojej sutaszowej twórczości, jeden z ulubionych. O, taki:

Jak widać, szczyt artyzmu to to nie jest, ale lubiłam go bardzo - może przez słabość do jaspisu cesarskiego... ;-) Postanowiłam zatem reinkarnować zagubiony kolczyk (w nieco lepszym wydaniu, oczywiście) - i wyszło mi coś takiego:

Jest różnica, prawda? A mimo to,

rodzinne podobieństwo widać wyraźnie ;-)

Oczywiście, skoro już wzór mi się spodobał, a i kolejne jaspisy leżały niecierpliwie, poszłam za ciosem i stworzyłam taką wersję:

Które kolczyki podobają się Wam bardziej - zielone, czy niebieskie? :-)

Dziękuję, że jeszcze do mnie zaglądacie! :-)

Buziaki!

Mini-mroczności

Kolejna porcja gotyckich tworków, nieco nieaktualna, ale jeszcze jej tutaj nie pokazywałam :-)

Miniaturkowe kolczyki z metalową ptasią czaszką:

  Czarno-zielone kolce z ćmą :-)

I wisior mroczno-steampunkowy:

Violet&Black

Kto tęsknił za mrocznościami? :-D Bo ja już chyba bez nich żyć nie mogę...

Takich kolczyków, jak te, jeszcze chyba u mnie nie było. Wzór może nie jest szalenie odkrywczy, ale całość kompozycji jest świeża, nowoczesna i w nieoczywisty sposób właśnie mroczna. No i mają obowiązkowy w tym sezonie fiolet! (Zresztą, jak wszystkie kolczyki z tego posta...)

Smocze oczy, tego zabraknąć nie mogło!

Jak wiecie, mam słabość do ładnych oczu ;-)

I ostatnie maluchy. Tu gwiazdą (choć matową...) jest "black stone":

W błękitach...

W ramach nadrabiania zaległości - nieduże, czarne kolczyki z labradorytami. Z uwagi na piękno kamienia, specjalnie ograniczyłam się do prostej formy:

I urocza bransoletka typu cuff (czyli mankietowa, na metalowej bazie). Uwielbiam połączenie tych kolorów - turkusowego, chabrowego i szarego! Jak to dobrze, że solenizantka, która otrzymała tę bransoletkę, także jest fanką błękitów :-)

***

Szkoda, że niebo za oknem nie jest tak błękitne, jak zawartość tego posta... Ostatnio przeważają smutne, deszczowe szarości, chociaż ja tak czekam na naszą piękną, złotą jesień! 

***

Pozdrawiam wszystkich jeszcze tu zaglądających :-)

Kryształowa czerwień

Było  czarno, było gotycko, było mrocznie... Teraz przyszedł czas na krwistą czerwień! Z kryształkami, które pięknie załamują światło, rzucając nieraz wręcz ogniste refleksy... Uwielbiam takie! :-)

Fioletowe oczy wywerny

Pewnie już zauważyłyście, że nie potrafię oprzeć się ładnym oczom :-) Taka moja mała słabostka... Fioletowemu kolorowi też nigdy nie powiem nie! A, no i jeszcze dochodzi umiłowanie fantastyki (smoki! <3), więc te kolczyki mają w sobie wszystko to, co Aga lubi najbardziej ;-) A co byłoby Waszą "szczęśliwą kombinacją"?

   

Chabrowe zauroczenie

Dzisiaj pokażę Wam jedne z moich ulubionych kolczyków - po prostu uwielbiam ten elektryzujący odcień błękitu! :-) I mimo, że kolczyki mają raczej prosty wzór i niewielkie (jak na moje standardy) wymiary, to jednak już z oddali przykuwają wzrok. 

Kusi mnie jakiś większy naszyjnik w tym kolorze, ale ciągle nie mam czasu na tak duże projekty...

Powrót suwaków

Dawno już miałam ochotę uszyć coś z suwakiem, ale zawsze przydarzało się coś pilniejszego... Poza tym nie ukrywam, że łatwiej jest sutaszować gotowe kaboszony, które nie pożerają i nie zaczepiają nici, niż bawić się w skręcanie ślimaczków z zamka błyskawicznego... Więc żeby nie popaść w nerwicę, suwakowe elementy ograniczyłam do minimum (odwrotnie, niż TUTAJ)...

Powstała bransoletka typu cuff z "kaboszonem" ze zwiniętego suwaka i czarno-bordowym sutaszem, na ciemnoszarej eko-skórce.

 

Idealna dla wielbicielki rockowego stylu :-)

*   *   *

A jako dodatek - malutkie kolczyki z hematytem, które już jakiś czas temu sprezentowałam przyjaciółce. Są takie leciutkie, że prawie nie czuje się ich w uchu - idealne na co dzień, do pracy...

Kwiatu czerń...

Ostatnio było słodko-kocio, to teraz przyszedł czas na coś mniej słitaśnego - czyli powrót do mroczności... ;-)

Chyba polubiłam połączenie "ciężkiej" czerni z lekkim, optymistycznym fioletem, bo dzięki temu kolczyki są ciekawe (mimo prostego wzoru) i nie przytłaczają. No i poza tym nic tu nie błyszczy, sam mat. Błyszczeć ma nosząca je osoba ;-)

A co Wy o nich sądzicie? Czy ktoś poza wielbicielkami gotyku/wiktoriańskiej elegancji, nosiłby takie kolce? :-)

Czarne Wilki

Poprzednia moja praca - wisior Błękitne kociątko - była słodka i dziewczęca, więc w kolejnej musiałam zrobić zwrot o 180 stopni... Nie byłabym sobą ;-)

Ceramiczne kaboszony Artlantydy urzekły mnie swoim pięknem, z kolei te kaboszony, z czarnymi wilczymi czaszkami, także mają "coś" w sobie - mrok, oczywiście. :-) Jestem pewna, że te kolczyki nie zbiorą zbyt wielu słów zachwytu, bo niewiele jest osób gustujących w mrocznej, gotyckiej biżuterii, ale i tak jestem zadowolona z tego eksperymentu twórczego. No i możecie być pewne, że kolejna moja praca będzie uszyta w całkiem odmiennym stylu - ktoś zgadnie, w jakim...? ;-) 

I druga para kolczyków: 

Cała "wataha" wygląda tak:

Władczyni kolczyków

Jakiś czas temu wspominałam o inspiracji, która napadła mnie podczas filmowego maratonu. Chodziło oczywiście o "Władcę Pierścieni" :-) Od dawna posiadałam w zbiorach kaboszony z grafiką przedstawiającą jednego z głównych bohaterów - Saurona. Oko Saurona, żeby być precyzyjną. 

Powiedzmy więc, że zamieniłam "The Lord of the Rings" na "The Lord of the EARRings" :-D Wiem, że brzmi mniej groźnie i że przy takiej zamianie historia Śródziemia potoczyłaby się pewnie inaczej...

Fankom i fanom twórczości J.R.R. Tolkiena przypominać tego nie muszę, ale może ciekawostką dla pozostałych będzie fakt, że właśnie dzisiaj przypadałaby 125. rocznica urodzin Mistrza. A jako że każdy hołubi tak, jak lubi - ja robię to poprzez takie właśnie Sauronowe kolczyki (i ponowną lekturkę Silmarillionu) ;-)

  

Tęsknota za złotą jesienią

Nie wiem, czy się ze mną zgodzicie, ale uważam, że niemiłościwie nam panująca pora jest chyba najbrzydszym okresem w roku - już nie jesień, a jeszcze nie zima. Po pięknych, inspirujących kolorach złotej polskiej jesieni nie pozostał już ani jeden ślad, wspomnienie po nich też zbladło. Biała, skrząca i urokliwa zima, niczym z kiczowatych widokówek albo świątecznych reklam coca-coli, jeszcze niestety nie nadeszła... Nie wiem, jak Wam, ale mnie w takiej szaroburej scenerii strasznie trudno "złapać" inspirację do tworzenia (nie mówiąc już o chęci). Najłatwiej złapać doła albo przeziębienie.

Żeby trochę podnieść się na duchu, wygrzebałam zapomniane kolczyki z jesiennej kolekcji - ich nasycone kolory bardzo dobrze przywołują wspomnienia i zachwyt nad odcieniami jesieni. 

Parszywa dwunastka

Pod tym przewrotnym tytułem kryje się po prostu seria niedużych kolczyków, popełnionych w wiadomej liczbie ;-) 

Mała i nieskomplikowana forma kolczyków pozwoliła mi nieco zabawić się kolorami. Chociaż nie dałam się do końca ponieść kolorystycznym fantazjom, to jednak coś tam z mojego charakteru i stylu się w nich przebija.

Bardzo lubię tworzyć duże, skomplikowane i dramatyczne kolczyki, bo kocham takie nosić! Ale niestety moja miłość do dużych form nie jest zbyt powszechnie podzielana, więc coraz najczęściej szyję coś o mniejszych gabarytach. Z taką myślą powstała ta "parszywa dwunastka" ;-) Oczywiście podobne kolczyki będą się pojawiały w nowych zestawach barw, bo tych jest w zasadzie nieskończona ilość. 

Co sądzicie o moim nowym ekologicznym "ekspozytorze"? ;-) 

P.S. Poprzednio mówiłam o inspiracji mroczną postacią... Powyższe kolczyki powstały właśnie w trakcie filmowego maratonu (mimo to nie są nim inspirowane), wszystkie części w wersji reżyserskiej - to tak na marginesie, gdyby ktoś pytał o to, ile czasu zajęło mi szycie parszywej dwunastki oraz kolejnych mrocznych kolców ;-)